در Lucca Comics and Games 2025، هیدئو کوجیما کمتر در مورد فناوری صحبت کرد و بیشتر در مورد هدف صحبت کرد و توضیح داد که چرا بازیها را میسازد و میخواهد بازیکنان چه چیزی را از آنها حذف کنند. صحبت با بازیگران Death Stranding 2: On the Beachکوجیما کار خود را به عنوان راهی برای جبران احساساتی که زمانی از فیلم ها و کتاب ها به دست آورده بود، در نظر گرفت.
کارگردان گفت امیدوار است طرفدارانی که صدها ساعت را در دنیای او سپری میکنند به جای خستگی احساس شادابی کنند و امیدوار است که آن ساعتهای کار به منبعی از قدرت، کاهش استرس و در حالت ایدهآل، یک فشار پایدار به سمت شادی تبدیل شود.
او این چشم انداز را به عنوان راهنمایی برای چگونگی تفکر استودیو در مورد داستان، ضبط عملکرد و انواع روابطی که بازی سعی دارد مدل سازی کند، قرار داد.
او گفت: “من با تماشای فیلم و کتاب خواندن بزرگ شدم. وقتی بچه بودم، جهان تاریک می شد و من الگوهای خوبی در اطرافم نداشتم. فیلم ها به من کمک کردند. شخصیت ها، دیالوگ ها، مضامین من را بالا بردند و به من انرژی دادند که ادامه دهم.”
این چیزی است که میخواهم آن را پس بدهم، و این یکی از دلایلی است که بازیها را میسازم. اگر کسی بازی من را بازی کند و چند سال بعد بگوید: “این بازی آنقدر به من الهام گرفت که تصمیم گرفتم به بازی ادامه دهم”، این بزرگترین چیز برای من است، زیرا این هدفی است که من در کارم میگذارم. سرگرمیهای زیادی وجود دارد، اما بازیها میتوانید صدها ساعت از آنها را با آنها سپری کنید.
«اگر قرار است این مقدار زمان صرف کنید، فقط برای از بین بردن استرس خوب است، اما من میخواهم بیشتر از این کار کنم. [Death Stranding 2 characters] ما امیدواریم که بازیکنان بتوانند چیزی را از رابطه بین لوکا و آلیسا و سایر شخصیتها احساس کنند که بتوانند آن را در زندگی واقعی خود بگنجانند و شادی پیدا کنند. این هدف من است. من هنوز آنجا نیستم، اما این چیزی است که هنگام ساخت بازی مرا راهنمایی می کند. ”
در پس زمینه قرار می گیرد فیسینتوپروژه اکشن-جاسوسی بعدی کوجیما برای پلی استیشن ساخته شد و نظرات او مانند یک بیانیه ماموریتی بود: تنش و تماشایی مهم هستند، اما نقطه پایانی طنین احساسی است که فراتر از تیتراژ ادامه دارد.
همچنین غرایز بین رسانه ای استودیو (بازیگری، موسیقی، مکالمات در تور) را در بر می گیرد. DS2) نه به عنوان یک برند، بلکه به عنوان ابزاری برای رسیدن به طنین انسانی آن. طرفدارانی که از آثار دیستوپیایی او انتظار نیهیلیسم خالص دارند، ممکن است در عوض ترکیبی عمدی از جهان های خشن را بیابند که در نهایت ارتباط، دوام و معنا را نشان می دهد.
نتیجه گیری: سخنان آقای کوجیما فقط تئوری احساسی نیست. این یک کاغذ طراحی است. اگر فیسینتو ما مشتاقانه منتظر یک تریلر مخفی کاری هستیم که روح “انرژی زنده” را منتقل می کند و به اندازه آدرنالین قلب را تحت تأثیر قرار می دهد.
نویسنده: Rashid Sayed
