تاثیر تبادل سهام با ارز دیجیتال چیست؟ در اینجا فرمولی وجود دارد که می تواند به شما در پاسخ به این سوال کمک کند.
تصور کنید که به خانه می آیید و در یخچال خود را باز می کنید تا شیشه ای پر از آب میوه مورد علاقه خود پیدا کنید. پس از نوشیدن یک جرعه، متوجه می شوید که روح ملایمی که آبمیوه را درست می کند، آب زیادی اضافه کرده است و کار زیادی نمی توانید برای رفع آن انجام دهید – استخراج آب میوه از آب میوه فرآیند پیچیده ای است. با این حال، اگر آبمیوهساز با آب خیلی خسیس است، میتوانید آب میوه را با آب اضافی رقیق کنید و از یک نوشیدنی با طراوت عالی لذت ببرید.
پدیده مشابهی در ریسک دارایی های مالی تجربه می شود. اگر دارایی دارای ریسک کمی باشد، معمولاً با استفاده از اهرم «آب زدایی» و ریسکپذیرتر کردن آن دشوار است. برعکس، اگر دارایی بسیار پرخطر باشد، به راحتی می توان آن را با معادل های نقدی مانند اسناد خزانه کوتاه مدت یا اسناد خزانه رقیق کرد.
دارایی های رمزنگاری شده به عنوان یک طبقه دارایی جدید در 14 سال گذشته ظهور کرده اند. با به دست آوردن محبوبیت، بحث و جدل در مورد نقش آنها در مجموعه ای از دارایی های سنتی به وجود آمد. این مناقشه عمدتاً ناشی از نگرانی در مورد سطح ریسک مرتبط با این دارایی ها است، که به طور قابل توجهی بالاتر از پرخطرترین دارایی های سنتی است.
مرتبط با: پل کروگمن در مورد کریپتو چه اشتباهی می کند؟
خوب، به جای شکایت از ریسک بالا، می توانید مقداری آب اضافه کنید (به عنوان مثال، اسناد خزانه) و سپس بررسی کنید که دارایی های کریپتو رقیق شده چقدر در سبد دارایی های سنتی قرار می گیرند. این دقیقاً همان کاری است که ما انجام دادیم. برای شاخص هایی که نشان دهنده سهام (جهانی) (شاخص جهانی MSCI)، اوراق قرضه (جهانی) (Bloomberg Global Agg Credit Index Total Return Value Protected USD)، ما داده های سه ساله پس از همه گیری را از سه ماهه دوم 2020 تا سه ماهه اول دریافت کردیم. 2023. ، اوراق قرضه کوتاه مدت (شاخص اسناد خزانه داری 1-3 ماهه بلومبرگ) و رمزارز. گام بعدی رقیق کردن کریپتو با اوراق خزانه بود. ما دو بخش کریپتو را برای سه بخش اوراق قرضه T انتخاب کردیم که در نتیجه سطوح نوسانی بیش از دو برابر معمول برای سهام است.
فینال بزرگ دارای سه مرحله است: ما همه پرتفوی ها را از 1٪ تا 99٪ حقوق صاحبان سهام گرفتیم و بقیه را به اوراق قرضه تقسیم کردیم که آنها را پرتفوی اصلی می نامیم (تعادل مجدد سه ماهه در همه شبیه سازی ها استفاده شد). تعیین کرد که چه مقدار از سهام را می توان با کریپتو رقیق شده مبادله کرد که همان سطح نوسان را حفظ می کند و ما را به پرتفوی نهایی می رساند. و آنچه را که برای سایر معیارهای سبد سهام مربوطه اتفاق افتاد تجزیه و تحلیل کرد. جدول زیر نتایج را به طور خلاصه نشان می دهد.

خط قرمز (محور چپ) نشان می دهد که چه مقدار کریپتو (هم رقیق شده و هم خالص) در پورتفولیوهای اخیر وجود دارد. همانطور که انتظار می رفت، هر چه سهام در سبد اصلی بیشتر باشد، فضای بیشتری برای کریپتو وجود خواهد داشت. خط جامد یک رابطه خطی را نشان می دهد (از نظر فنی، زمانی که از مبدأ تجاوز نمی کند) بین این دو متغیر که با یک رگرسیون ساده می توان آن را یافت. رگرسیون نشان میدهد که مقدار کریپتو خالص در هر پرتفوی نهایی با فرمول تعیین میشود: 0.17٪ به اضافه 6.40٪ از حقوق صاحبان سهام در پرتفوی اصلی مربوطه. در حالی که این رابطه بر اساس این شاخص های خاص است، هیچ دلیلی وجود ندارد که رفتار متفاوت قابل توجهی را برای پرتفوی هایی با تخصیص های مختلف در سهام و اوراق قرضه یا حتی پرتفوی هایی که شامل سایر طبقات دارایی هستند، انتظار داشت. به این ترتیب، این فرمول را می توان به عنوان یک قانون کلی برای تحریک یک سبد از طریق مبادله سهام با ارز دیجیتال در نظر گرفت.
اما تاثیر تجارت سهام برای ارزهای دیجیتال رقیق شده چیست؟ میتوانیم سرنخهایی از خط آبی (محور سمت راست) در نمودار بالا بگیریم. علیرغم سهم اندک کریپتو در سبد، سود قابل توجهی در بازده تعدیل شده با ریسک (اندازه گیری شده با نسبت شارپ) بین 0.05 تا 0.25 وجود دارد. این نشان میدهد که پرتفویهای نهایی بازدهی قابلتوجهی بالاتری نسبت به نمونههای اصلی خود دارند و در عین حال همان سطح نوسان را حفظ میکنند. علاوه بر این، نمودار نشان میدهد که هرچه کریپتوهای بیشتری به پورتفولیو اضافه شود، افزایش بیشتری در نسبت شارپ مشاهده میشود.
مرتبط با: کاهش Crypto چیزی بیش از یک محیط کلان است
برای افزودن مقداری رنگ به این اعداد، میتوانیم مثال سنتی تخصیص 60 درصد سهام و 40 درصد اوراق قرضه را در نظر بگیریم. این پرتفوی بازده سالانه 7.6% در طول دوره تحلیل ما، با نوسان سالانه 11.4% و نسبت شارپ 0.59 ارائه کرد. با استفاده از فرمول، سبد نهایی 4% کریپتو (0.17% + 6.40 x 60% = 4%)، 6% اوراق بهادار (4% x 1.5 = 6%)، 50% سهام (60 – 4%) است. % – 6% = 50% و 40% در اوراق قرضه. همانطور که انتظار می رفت، نوسانات مشابه نمونه اولیه است، اما بازده به 10.2 درصد افزایش یافته و به 0.82 رسیده است که 1.4 برابر نسبت شارپ است.
همانطور که این شبیهسازیها نشان میدهند، بحث نباید حول این موضوع باشد که آیا جایی برای ارزهای دیجیتال در یک سبد داراییهای سنتی وجود دارد یا خیر. در عوض، باید در مورد بهترین نحوه تخصیص این کلاس دارایی صحبت کنیم. فرمول فوق یک رویکرد ساده را خلاصه می کند که نتایج خوبی را ایجاد می کند. اگر هنوز در مورد سرمایه گذاری در کریپتو شک دارید، یک لیوان از غلظت مناسب آب میوه دلخواه خود را بردارید و در حین نوشیدن به آن فکر کنید.
این مقاله فقط برای اهداف اطلاعاتی عمومی است و در نظر گرفته نشده است و نباید به عنوان مشاوره حقوقی یا سرمایه گذاری تلقی شود. دیدگاهها، نظرات و دیدگاههای بیانشده در اینجا صرفاً متعلق به نویسنده است و نیازی به بازتاب یا ارائه دیدگاهها و نظرات Cointelegraph نیست.
نویسنده: João Marco Braga da Cunha