اتریوم به عنوان یک دارایی کاهش تورم، توضیح داده شد

توکن‌های کاهش‌دهنده مانند اتریوم کلید تمایز اکوسیستم‌های Web3 از بازارهای سرمایه سنتی هستند.

چه کسی تورم را در اکوسیستم اتریوم کنترل می کند؟

تنظیم کننده های مرکزی معمولاً تورم قیمت دارایی ها را در بازارهای سرمایه سنتی مدیریت می کنند. آیا در وب 3 هم همینطور است؟ چه کسی بازی جوانمردانه را تضمین می کند؟

در ایالات متحده، فدرال رزرو (فدرال رزرو) با اجرای ابزارهایی مانند تغییر نرخ بهره، برنامه های خرید اوراق قرضه و چاپ پول، مسئولیت حفظ تورم در سطوح معقول را بر عهده می گیرد. این تعهد معمولاً در بسیاری از کشورهای دیگر مشابه است. در Web3، تورم توسط سیاست پولی پروتکل تعیین شده توسط جامعه از طریق حکمرانی غیر متمرکز کنترل می شود.

در حین شکل گیری اکوسیستم، مکانیسم های کاهش تورم با توکنومیکس در هم تنیده می شوند. در جایی که توکن ها عرضه نامحدودی دارند، با بالغ شدن اکوسیستم توکن، فرصت های بیشتری برای سوزاندن وجود خواهد داشت. بنابراین، سازمانی که توکن را مدیریت می کند باید به طور فعال این فرصت ها را شناسایی کرده و آنها را در اقتصاد توکن قرار دهد تا عرضه را کاهش دهد.

تلاقی اتریوم مثال خوبی از نحوه تنظیم عرضه و تقاضای اتریوم برای کاهش تورم است. چنین تغییرات عمده ای معمولاً توسط یک سازمان مستقل غیرمتمرکز (DAO) که توکن و پلتفرم پشت آن را مدیریت می کند، پیشنهاد، تأیید و اجرا می شود.

سپس این تغییرات توکنومیک در قراردادهای هوشمند به عنوان قوانین اکوسیستم گنجانده می شود. قراردادهای هوشمند قواعد تجاری و مدل اقتصادی جدید اکوسیستم را هدایت می کنند. در نتیجه، DAO ها می توانند نقش مهمی در تضمین مدیریت کارآمد و موثر توکن ها ایفا کنند.

از آنجایی که تمرکززدایی یکی از اصول دنیای بلاک چین است، یک سیستم اقتصادی که توسط تیم‌های موسس، سرمایه‌گذاران، سرمایه‌گذاران خطرپذیر و نهنگ‌ها کنترل نمی‌شود، برای اطمینان از توکنومیک پایدار بر اساس مدل‌های کسب‌وکار مناسب، حیاتی است.

آیا گذار اتریوم به توکن کاهش تورم آن را به دارایی مطلوب تری تبدیل کرده است؟

سرمایه گذاری در ارزهای رمزنگاری شده با کاهش تورم می تواند رشد و بازدهی را برای سرمایه گذاران ایجاد کند. اما تورم زدایی بودن به تنهایی ممکن است معیاری برای تعریف سرمایه گذاری بهتر نباشد.

با توجه به محدودیت‌های عرضه، توکن‌های کاهش‌دهنده تورم معمولاً توسط دارندگان و سرمایه‌گذاران ارزشمندتر تلقی می‌شوند. این همچنین با افزایش توکن‌های غیرقابل تعویض (NFT) نشان داده شد، جایی که نادر بودن NFT اغلب قیمت‌ها را تعیین می‌کند. همچنین این درست بود که عرضه محدود قیمت ها را برای سرویس نام اتریوم (ENS) افزایش داد، جایی که برخی از نام های سه رقمی ENS به بیش از 100 اتریوم فروخته می شدند.

اتریوم ممکن است لزوماً پس از کاهش تورم به عنوان دارایی بهتر طبقه بندی نشود. اتریوم دارای یک اکوسیستم غنی است که تراکنش ها را در زنجیره هدایت می کند و با سوزاندن اتر بیشتری در این فرآیند باعث کاهش تورم می شود. یک بلاک چین اتریوم استفاده نشده نمی توانست به این موفقیت اقتصادی دست یابد.

برای اینکه اتریوم به عنوان یک سرمایه‌گذاری رونق بگیرد، اصول زنجیره زیرین باید قوی باقی بماند. یک زنجیره با پایه های قوی معمولا دارای یک اکوسیستم توسعه دهنده برای ساخت برنامه های کاربردی زیادی است که به طور گسترده توسط کاربران پذیرفته می شود. با هجوم کاربران به این برنامه ها، توسعه دهندگان تشویق می شوند که به نوآوری ادامه دهند.

اثر شبکه حاصله باعث کاهش تورم اتریوم می شود و آن را به یک دارایی سرمایه گذاری جذاب تر تبدیل می کند.

عملکرد اتریوم در برابر سایر توکن های کاهش قیمت چگونه است؟

توسعه دهندگان توکن مکانیسم های کاهش تورم را در طول طراحی مدل اقتصادی پشت توکن ایجاد می کنند. مدل اقتصادی – توکنومیکس – می تواند برای چگونگی افزودن و جمع آوری ارزش سهامداران در اکوسیستم Web3 اساسی باشد.

پویایی عرضه و تقاضای یک توکن در سطح توسعه تصمیم گیری می شود. ویژگی‌های کاهش‌دهنده، مانند مکانیسم‌های سوزاندن، هنگام توسعه مدل اقتصادی زیربنای توکن تعیین می‌شوند. این می تواند یک فرآیند آنی مانند بیت کوین یا یک مکانیسم در حال تکامل مانند اتریوم باشد.

هنگام ایجاد بیت کوین، ساتوشی ناکاموتو اطمینان حاصل کرد که تنها یک عرضه محدود 21 میلیونی وجود دارد. پس از استخراج 21 میلیون بیت کوین، BTC جدید نمی تواند ایجاد شود. این عرضه محدود به این روایت کمک کرده است که بیت کوین در مقایسه با ارزهای فیات که عرضه را به دلیل سیاست های پولی بانک مرکزی افزایش داده اند، یک ذخیره واقعی ارزش است.

در مقابل، اتریوم در ابتدای راه اندازی خود دارای یک عرضه تورمی بود. عرضه اتر با نرخ سالانه 4.5 درصد افزایش یافت. با این حال، پس از ادغام اتریوم که منجر به انتقال آن از اثبات کار به اثبات سهام شد، اکنون به دلیل نرخ سوختن آن، دارایی غیرتورمی است. تعداد اتر سوزانده شده برای حفظ فعالیت شبکه بیشتر از مقدار اتر در گردش است.

اجرای پروتکل EIP-1559 ماهیت اقتصادی توکن اتریوم را با شامل سوزاندن برخی از هزینه های گاز در هر تراکنش تغییر داد. در نتیجه، برخی از کارشناسان استدلال می‌کنند که اتریوم نسبت به بیت‌کوین کاهش‌دهنده‌تر شده است.

توکن‌های جدید ایجاد شده برای لایه‌های پروتکل و برنامه را می‌توان به گونه‌ای طراحی کرد که تورم‌زدایی کنند، زیرا توکن‌های کاهش‌دهنده ارزش ذخیره بهتری در نظر گرفته می‌شوند.

ارز رمزپایه کاهش‌یافته چیست؟

اگرچه رمزارزها اغلب به عنوان فرصت های سرمایه گذاری تبلیغ می شوند، اما هدف اصلی آنها در ابتدا خدمت به عنوان یک ارز جایگزین بود. با توجه به این روایت، قوانین عرضه و تقاضا در مورد ارزهای رمزپایه نیز اعمال می شود، همانطور که در مورد ارزهای فیات اعمال می شود.

یک دانشجوی اقتصاد در مقطع کارشناسی ممکن است بگوید که اصول اساسی پول، اقتصاد و نیروهای بازار ایجاد تعادل بین عرضه و تقاضا است. اینکه چه مقدار از یک دارایی بر اساس تقاضا در گردش است – چه تعداد از مردم آن دارایی خاص را می خواهند – به تعیین قیمت آن کمک می کند. این معادله بین عرضه و تقاضا پایه‌های همه اقتصادها را تشکیل می‌دهد و در مورد ارزهای دیجیتال نیز صدق می‌کند.

کریپتوکارنسی بدون تورم، ارز دیجیتالی است که در آن ارزش کریپتو به دلیل کاهش عرضه یا رکود افزایش می‌یابد. این تضمین می کند که ارزش بازار سکه برای افراد بیشتری برای سرمایه گذاری جذاب است و می تواند به عنوان ذخیره ارزش استفاده شود. در حالی که ممکن است ارزهای رمزنگاری شده با کاهش تورم جذاب تر به نظر برسند، اما همه آنها به این شکل طراحی نشده اند.

بسیاری از ارزهای رمزپایه شناخته شده تورم زا نیستند. علاوه بر این، معمولا محدودیتی برای عرضه آنها وجود ندارد. برخی از آنها کاهش دهنده تورم هستند زیرا تورم به تدریج در طول زمان به دلیل توکنومیک آنها کاهش می یابد. به عنوان مثال، بیت کوین (BTC)، تا زمانی که تمام 21 میلیون سکه استخراج نشود، کاهش قیمت نخواهد داشت. اتر (ETH) تا زمانی که “ادغام” در سپتامبر 2022 رخ داد، تورم زدایی نداشت.

مطالب مرتبط: ارزهای دیجیتال تورمی و کاهش تورم، بیانیه

نویسنده: Arunkumar Krishnakumar